Περί χρείας μορίων Δ΄, Ε΄

Ο Γαληνός υπήρξε ένας από τους σημαντικότερους ιατρούς της αρχαιότητας και κορυφαία μορφή στην ιστορία της ιατρικής μετά τον Ιπποκράτη. Γεννήθηκε στην Πέργαμο το 129 μ.Χ. και θεωρείται θεμελιωτής της ιατρικής γνώσης που επηρέασε την επιστήμη για περισσότερους από δεκαπέντε αιώνες, τόσο στον ελληνικό όσο και στον αραβικό και ευρωπαϊκό κόσμο.

Γιος του αρχιτέκτονα και μαθηματικού Νικομάχου, ο Γαληνός έλαβε εξαιρετική παιδεία με σπουδές στη φιλοσοφία, τα μαθηματικά και αργότερα στην ιατρική. Ταξίδεψε σε σημαντικά κέντρα γνώσης της εποχής για να εμβαθύνει στις ιατρικές επιστήμες και ανέπτυξε ένα ολοκληρωμένο σύστημα ιατρικής σκέψης που συνδύαζε την παρατήρηση, τη λογική και τη φιλοσοφική θεώρηση του ανθρώπου.

Το έργο του βασίστηκε στην αντίληψη ότι το ανθρώπινο σώμα αποτελεί ένα ενιαίο και αρμονικό σύνολο, του οποίου η υγεία εξαρτάται από την ισορροπία και το μέτρο. Μέσα από ανατομικές μελέτες, πειραματισμούς και εκτεταμένες συγγραφές, ο Γαληνός διαμόρφωσε θεωρίες για τη λειτουργία του σώματος, τη φυσιολογία, τη φαρμακολογία και τη θεραπευτική πρακτική, οι οποίες επηρέασαν βαθιά την εξέλιξη της ιατρικής επιστήμης.

Τα συγγράμματά του αποτέλεσαν βασικά εγχειρίδια ιατρικής έως και την Αναγέννηση, ενώ η ολιστική προσέγγιση που ανέπτυξε για τον άνθρωπο και την υγεία διατηρεί το ενδιαφέρον της ακόμη και στη σύγχρονη εποχή της τεχνολογικής και επιστημονικής προόδου.