Ευριπίδης: Φοίνισσαι
Original price was: 14,40 €.10,64 €Η τρέχουσα τιμή είναι: 10,64 €.
Προηγούμενη τιμή: 10,64 €.
Οι Φοίνισσαι είναι ένα από τα πλέον τραγικά έργα του Ευριπίδη, μοναδικό πλήρως σωζόμενο μιας τριλογίας που περιλαμβάνει επίσης την Υψιπύλη (αποσπασματικά σωζόμενο έργο) και την Αντιόπη (έργο που δεν σώζεται).
- Περιγραφή
- Συγγραφέας
Περιγραφή
Οι Φοίνισσαι του Ευριπίδη αποτελούν ένα από τα πιο σημαντικά έργα της αρχαίας ελληνικής τραγωδίας, γραμμένο το 408 π.Χ., μετά τη συντριβή της Αθήνας στη Σικελική εκστρατεία. Η θεματική του έργου παρουσιάζει ομοιότητες με την τραγωδία του Αισχύλου Επτά επί Θήβας, εστιάζοντας σε τραγικά γεγονότα και την κατάληξη των ηρώων μέσα στον θηβαϊκό κύκλο.
Στην τραγωδία αυτή, γυναίκες της Φοινίκης, που έχουν σταλεί στους Δελφούς ως λάφυρα από την άλωση της Τύρου, περνούν από τη Θήβα, ενώ το έργο αναπτύσσει μια σειρά τραγικών γεγονότων και θανάτων. Η πλοκή κορυφώνεται με την αναχώρηση του τυφλού Οιδίποδα, ο οποίος χειραγωγείται από την κόρη του, Αντιγόνη, φέρνοντας ένα συγκλονιστικό τέλος γεμάτο ένταση και δραματική ένταση.
Η παρούσα έκδοση Φοίνισσαι του Ευριπίδη περιλαμβάνει το αρχαίο ελληνικό κείμενο, πιστή μετάφραση στα νέα ελληνικά, εισαγωγή και αναλυτικά σχόλια, που εξηγούν την πλοκή, τους χαρακτήρες και τις τραγικές διαστάσεις του έργου. Είναι ιδανική για μαθητές, φοιτητές και λάτρεις της αρχαίας ελληνικής λογοτεχνίας, διευκολύνοντας την κατανόηση τόσο του πρωτότυπου κειμένου όσο και των βαθύτερων θεμάτων που θίγει η τραγωδία.
Οι Φοίνισσαι του Ευριπίδη θεωρούνται από τα σημαντικότερα αριστουργήματα της ελληνικής τραγωδίας, με σημαντική επιρροή στη λογοτεχνία, το θέατρο και τον κινηματογράφο. Το έργο αναδεικνύει την τραγική μοίρα των ηρώων, τις ανθρώπινες συγκρούσεις και τις συνέπειες της βίας, παραμένοντας επίκαιρο και συγκινητικό έως σήμερα.
Ευριπίδης
Τραγικός ποιητής, 5ος αι. π.Χ.
Ο Ευριπίδης (480–406 π.Χ.), κορυφαίος εκπρόσωπος του αρχαίου ελληνικού θεάτρου και του ρεαλισμού στην τραγωδία, έγραψε συνολικά 92 δράματα, από τα οποία σώζονται πλήρως 18, ανάμεσα στα οποία ξεχωρίζουν οι Βάκχες, η Μήδεια, ο Ορέστης, η Ελένη, η Ηλέκτρα και η Ιφιγένεια εν Αυλίδι. Τα έργα αυτά αναδεικνύουν την ανθρώπινη ψυχολογία, τη μοίρα και τις ηθικές συγκρούσεις, ενώ αποτελούν δείγμα του αρχαίου ελληνικού διαφωτισμού και της επιρροής των σοφιστών στη δραματική του σκέψη. Ο Ευριπίδης εισήγαγε σημαντικές καινοτομίες στο θέατρο, όπως η ανάδειξη των πρωταγωνιστών με αντίστοιχη συρρίκνωση του ρόλου του χορού, καθώς και ο περιορισμός της θεϊκής παρέμβασης στην πλοκή, καθιστώντας τους ήρωες υπεύθυνους για τη μοίρα τους. Καταγόμενος από τον Αθηναϊκό δήμο της Φλύας, πιθανόν γεννημένος στη Σαλαμίνα την ημέρα της ναυμαχίας, ο Ευριπίδης έζησε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του στην Αθήνα του χρυσού αιώνα του Περικλή, βιώνοντας την ακμή της δημοκρατίας αλλά και τον Πελοποννησιακό πόλεμο. Παρακολούθησε τις διδασκαλίες του Αναξαγόρα, Πρόδικου και Πρωταγόρα, ενώ συνδέθηκε φιλικά με τον Σωκράτη. Για πρώτη φορά συμμετείχε σε δραματικό αγώνα το 455 π.Χ. και συνέχισε να διδάσκει και να παρουσιάζει έργα μέχρι τον θάνατό του. Ο Ευριπίδης βραβεύτηκε τέσσερις φορές με την πρώτη θέση στα Μεγάλα Διονύσια εν ζωή, ενώ το τελευταίο του βραβείο το απέσπασε για τις Βάκχες μετά θάνατον, μέσω του γιου του. Ο Αριστοτέλης τον χαρακτήρισε ως «ο τραγικώτατος των ποιητών», αναγνωρίζοντας την ικανότητά του να συνδυάζει δραματική ένταση, φιλοσοφική σκέψη και κοινωνικό ρεαλισμό, στοιχεία που καθιστούν τις τραγωδίες του διαχρονικά αριστουργήματα της αρχαίας ελληνικής τραγωδίας.












