Name: Ευριπίδης: Μήδεια
SKU: 000038
Availability: InStock

Ευριπίδης: Μήδεια

Ευριπίδης

Original price was: 14,40 €.Current price is: 9,76 €.

Previous lowest price was 9,76 €.

Κορυφαίο έργο του “τραγικώτατου των ποιητών” κατά τον Αριστοτέλη, η Μήδεια διδάχτηκε το 431 π.Χ. και είναι μια πολυσύνθετη τραγωδία που φέρει το σημάδι των καινοτομιών του Ευριπίδη.

SKU: 000038

ISBN: 9789603520641

ΣΕΛΙΔΕΣ: 168

ΒΙΒΛΙΟΔΕΣΙΑ: Χαρτόδετο

ΓΛΩΣΣΑ: Αρχαίο κείμενο - Νεοελληνική μετάφραση

ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ: 12,5x21

Description
Συγγραφέας

Description

Η Μήδεια του Ευριπίδη αποτελεί ένα από τα πιο συγκλονιστικά αριστουργήματα της αρχαίας ελληνικής τραγωδίας και ένα έργο που καθόρισε την εικόνα της Μήδειας στη λογοτεχνία και το θέατρο για τους επόμενους αιώνες. Στην τραγωδία αυτή, η Μήδεια εκδικείται τον άπιστο σύζυγό της Ιάσονα, ο οποίος την εγκαταλείπει για να παντρευτεί τη βασιλοπούλα της Κορίνθου, τη Γλαύκη. Η εκδίκηση της Μήδειας είναι αδυσώπητη: προσποιείται συμφωνία με το γάμο, αλλά στέλνει στη νύφη ένα καταραμένο πέπλο, το οποίο προκαλεί τον φρικτό και τραγικό θάνατό της.

Η ιστορία κορυφώνεται με την αδιανόητη πράξη της Μήδειας να σκοτώσει τα ίδια της τα παιδιά, δείχνοντας την ένταση ανάμεσα στην προδοσία, την οργή και την απόλυτη εκδίκηση. Μέσα από αυτό το έργο, ο Ευριπίδης παρουσιάζει τη Μήδεια ως μια γυναίκα πληγωμένη, οργισμένη και αποφασισμένη, δημιουργώντας μια νέα εικόνα της που μέχρι τότε δεν υπήρχε στη μυθολογία: πριν τον Ευριπίδη, η Μήδεια δεν θεωρούνταν παιδοκτόνος.

Η Μήδεια του Ευριπίδη δεν είναι μόνο μια ιστορία εκδίκησης, αλλά και ένα βαθύ μελέτημα για τη σχέση ανάμεσα στον άνθρωπο και την προδοσία, την ηθική, την αγάπη και τη βία. Το έργο επηρέασε σημαντικά τη μετέπειτα λογοτεχνία, το σύγχρονο θέατρο και τον κινηματογράφο, παραμένοντας ένα αναλλοίωτο σύμβολο της τραγικής έντασης της ανθρώπινης ψυχής.

Η έκδοση Μήδεια του Ευριπίδη έκδοση περιλαμβάνει το αρχαίο ελληνικό κείμενο, πιστή μετάφραση στα νέα ελληνικά και αναλυτικά σχόλια, τα οποία εξηγούν την πλοκή, τα κίνητρα των χαρακτήρων και τις ηθικές και κοινωνικές προεκτάσεις της τραγωδίας. Έτσι, αναδεικνύεται η ιστορική και λογοτεχνική σημασία της Μήδειας, ενώ παράλληλα διευκολύνεται η κατανόηση του έργου από μαθητές, φοιτητές και λάτρεις της ελληνικής γραμματείας.

Η τραγωδία της Μήδειας διδάσκει ακόμα και σήμερα την ισχύ του δράματος, τη δύναμη της εκδίκησης και τις συνέπειες της προδοσίας, καθιστώντας το έργο επίκαιρο και διαχρονικό. Αποτελεί ένα αναντικατάστατο κομμάτι της αρχαίας ελληνικής λογοτεχνίας και θεάτρου, που συνεχίζει να συγκινεί και να προβληματίζει θεατές και αναγνώστες σε όλο τον κόσμο.

Ευριπίδης

Τραγικός ποιητής, 5ος αι. π.Χ.

Ο Ευριπίδης (480–406 π.Χ.), κορυφαίος εκπρόσωπος του αρχαίου ελληνικού θεάτρου και του ρεαλισμού στην τραγωδία, έγραψε συνολικά 92 δράματα, από τα οποία σώζονται πλήρως 18, ανάμεσα στα οποία ξεχωρίζουν οι Βάκχες, η Μήδεια, ο Ορέστης, η Ελένη, η Ηλέκτρα και η Ιφιγένεια εν Αυλίδι. Τα έργα αυτά αναδεικνύουν την ανθρώπινη ψυχολογία, τη μοίρα και τις ηθικές συγκρούσεις, ενώ αποτελούν δείγμα του αρχαίου ελληνικού διαφωτισμού και της επιρροής των σοφιστών στη δραματική του σκέψη. Ο Ευριπίδης εισήγαγε σημαντικές καινοτομίες στο θέατρο, όπως η ανάδειξη των πρωταγωνιστών με αντίστοιχη συρρίκνωση του ρόλου του χορού, καθώς και ο περιορισμός της θεϊκής παρέμβασης στην πλοκή, καθιστώντας τους ήρωες υπεύθυνους για τη μοίρα τους. Καταγόμενος από τον Αθηναϊκό δήμο της Φλύας, πιθανόν γεννημένος στη Σαλαμίνα την ημέρα της ναυμαχίας, ο Ευριπίδης έζησε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του στην Αθήνα του χρυσού αιώνα του Περικλή, βιώνοντας την ακμή της δημοκρατίας αλλά και τον Πελοποννησιακό πόλεμο. Παρακολούθησε τις διδασκαλίες του Αναξαγόρα, Πρόδικου και Πρωταγόρα, ενώ συνδέθηκε φιλικά με τον Σωκράτη. Για πρώτη φορά συμμετείχε σε δραματικό αγώνα το 455 π.Χ. και συνέχισε να διδάσκει και να παρουσιάζει έργα μέχρι τον θάνατό του. Ο Ευριπίδης βραβεύτηκε τέσσερις φορές με την πρώτη θέση στα Μεγάλα Διονύσια εν ζωή, ενώ το τελευταίο του βραβείο το απέσπασε για τις Βάκχες μετά θάνατον, μέσω του γιου του. Ο Αριστοτέλης τον χαρακτήρισε ως «ο τραγικώτατος των ποιητών», αναγνωρίζοντας την ικανότητά του να συνδυάζει δραματική ένταση, φιλοσοφική σκέψη και κοινωνικό ρεαλισμό, στοιχεία που καθιστούν τις τραγωδίες του διαχρονικά αριστουργήματα της αρχαίας ελληνικής τραγωδίας.